فیلم سگ شکاری: هنکس نقش Krause را بازی میکند که افسری بلندمرتبه است و فرماندهی یک ناوشکن مدل USS Keeling با اسم رمز Greyhound (سگ شکاری) به او محول شده و یک ناوگان با 37 کشتی متفقین را در اقیانوس اطلس در اوایل 1942 رهبری میکند.
تاریخ دانان جنگ جهانی دوم این بخش از تاریخ را به اسم نبرد اقیانوس اطلس میشناسند، یک بازی موش و گربهای بی وقفه بین ناوهای متفقین و زیردریاییهای آلمانی که کل مدت جنگ را در برمیگیرد و به قیمت جان هزاران نفر تمام شده است.
در حالی که هالیوود تعداد زیادی فیلم در مورد جنگهای زمینی اروپا در طول جنگ جهانی دوم تولید کرده است اما فیلمهایی که درمورد اتفاقی که در اقیانوس اطلس رخ دادهاند کمتر دیده میشوند چون تواناییهای فنی که بتواند کشمکش نبرد ناوشکنها با زیردریاییهای آلمانی را به درستی به بیننده انتقال دهد چیز نسبتا جدیدی است.
شاید این حس تام هنکس که بالاخره میتواند این کار را با روشی انجام دهد که واقعی به نظر برسد، همان دلیلی است که او را به اقتباس از کتاب The Good Shepherd از C.S. Forester کشانده است.
واضح است که کلمه «واقعی» مرکز توجه رویکرد هنکس و اشنایدر است.صحنههایی که خصوصیات شخصیت فیلم را در Greyhound نشان میدهد از جمله دعا کردن Krause سر صبحانهای که سرآشپز کلیولند (Rob Morgan) آماده کرده است یا بحث درمورد استراتژی با معاون فرمانده یعنی چارلی کول (Stephen Graham)، بیشتر از پنج دقیقه به زمان فیلم اضافه نمیکند.
بیشترِ فیلمِ “Greyhound” از اتفاقاتی تشکیل میشود که شامل دستورات Krause است که در مورد درجه حرکت و سکان کشتی است و چیزهای دیگری که برای تاریخنویسان نیروی دریایی به مراتب بیشتر از یک بیننده معمولی به نمایش گذاشته میشود.
جزئیات واضح است که چه چیزی فیلم “Greyhound” را جلو میبرد، این حس به ما دست میدهد که واقعا این نوع فیلم را تا حالا ندیده ایم – در واقع، تقریبا هر دستور از طریق زنجیره فرماندهی از کراوس به پایین تکرار میشود.
صحت تاریخی فیلم “Greyhound” باعث میشود یک فیلم سرگرمکننده شود، اما گاهی ساخت فیلم بیشتر شبیه یک درس است تا سرگرمی.
اشنایدر بیش از حد به امتیاز خود برای بالا بردن شهرتش تکیه کرده و جنگهای دریایی فیلم به اندازه کافی جالب نیستند که نشان دهند چقدر بر مخاطب تاثیر گذارند.جلوگیری از جنسیت گرایی تام هنکس و آرون اشنایدر نیروی تازه ای به فیلم میدهد، اما طبع تکراری فیلم می تواند باعث فاصله گرفتن از آن شوید.در سینما با سیستم صوتی مناسب ، “Greyhound” ممکن است تاثیر گذار و جذاب تر باشد ، اما این فیلمی است که به نظر می رسد با Apple TV + یا حتی با بهترین سیستم صوتی خانگی نمیتوان آن کیفیت را از آن انتظار داشت .شوخی های زیادی در چند سال اخیر در مورد تام هنکس گفته شده مثلا اینکه او پدر آمریکا است.
او شروع داستان هایش مانند برخی همکارانش بد نیست و نسبت به اکثر معلمان بیشتر در مورد تاریخ آمریکا میداند.او آقای راجرز بود! قطعا “Greyhound” فیلمی است که برای پدران یک نسل خاص ساخته شدهاست همچنین برای افرادی است که نمیخواهند فیلمی بیش از حد پیچیده یا عمیق با محتوای قهرمانی ببینند.این داستانی کلاسیک از کسی است که هرگز خود را قهرمان نمی نامد ، اما مطمئناً یکی از کسانی بود که از همراهانش محافظت می کرد.لحظه ای در “Greyhound” زمانی که دستورهای نیروی دریایی انجام شد، عنصر انسانی ماموریت کراوس حس امید به زندگی را ایجاد میکند و تا حدی فیلم را نجات میدهد.
هنکس به عنوان بازیگر نه تنها این صحنه را با زیبایی ظریفی به بیننده ارائه میکند بلکه دلیل کلی وجود این پروژه و بخش عمدهای از حرفه هنکس در پروژههای تاریخی را نشان میدهد.چندین سال است که هنکس به ما یادآوری میکند که قهرمانان شنل نمیپوشند و تقریبا هیچوقت خودشان را قهرمان صدا نمیکنند.حتی با وجود سادهگرایی خسته کننده Greyhound، باز هم یادآوری آرامش بخشی در شرایطی خواهد بود که انگار همه به کمی قهرمانی بیشتری نیاز داریم.
و احتمالا باعث میشود که بخواهید با پدرتان تماس بگیرید.