فیلم گرن توریسمو Gran Turismo یک درام بر اساس داستان واقعی، درباره پسر جوانی است که از رقابت در بازی های ویدیویی به مسابقات واقعی رسید. قهرمان فیلم چالش هایی را پیش روی خود دارد مثلا باید در یک مسابقه مهم به مقام چهارم برسد تا مجوز شرکت در مسابقات را دریافت کند، در مسابقه ای دیگر به مقام سوم دست پیدا کند تا خود را ثابت کند و در یک رویداد مهم دیگر اول شود تا از زیر سایه رقبای گیمر خود بیرون بیاید.
با وجود نکات مثبتی که پیرامون Gran Turismo هست، در عین حال چندین قدم از فیلم هایی مثل شتاب (Rush)، فورد در برابر فراری، سنا و چندین قسمت از مجموعه فیلم های سریع و خشن عقب تر است. حتی فیلم رانندگی جنون آمیز با بازی نیکولاس کیج به نسبت جذاب تر بود.
یکی از ایرادهایی که به این فیلم گرفته میشود، زمان طولانی آن است. Gran Turismo دو ساعت و پانزده دقیقه آرام را سپری میکند.ایراد دیگر اینکه شخصیت ماردنبرو، بیش از حد اوج گرفته و میتوان گفت غیر قابل باور به نظر میرسد. مصداق این اشکال مسابقه بزرگی است که در پایان داستان وجود دارد (مسابقات لو مان فرانسه) که تا حدی در پیشرفت و ترقی ماردنبرو اغراق شده است.
آرچی مادکوی در نقش جان ماردنبرو، پسر بریتانیایی است که به سری بازی هایGran Turismo علاقه زیادی دارد، جان در سیر داستان به آکادمی سازندگان این بازی ویدئویی راه پیدا میکند و در نهایت قراردادی را با نیسان برای شرکت در مسابقات حرفه ای امضا میکند.
در طول فیلم، ایده آکادمی به ذهن دنی مور (اورلاندو بلوم) خطور میکند و در ادامه میبینیم که او مکانیک کارکشته و در عین حال بد اخلاقی به نام جک سالتر (دیوید هاربر) را استخدام میکند تا به او کمک کند و شاگردانش را آموزش دهد.
مشکل دیگری که من در این فیلم احساس کردم اینکه فیلمنامه ضعیف آن قابلیت بازی بالایی به شخصیت هایش نمی دهد. بلوم فراتر از چیزی که واقعا هست به تصویر کشیده شده، از سوی دیگر ماردنبرو مجذوب زنی (میو کورتیه لیلی) شده که در توصیف بازیگری وی در این فیلم میتوان گفت: مصداق بازی تصنعی. به علاوه قرار ملاقات توکیو نیز بسیار کلیشه ای بود.
در بررسی کاراکتر های فیلم میتوان گفت هاربر کسی است که بیشترین فراز و نشیب شخصیتی را در این فیلم تجربه میکند، شخصیت هاربر که در طول زندگی غم انگیز خود از یک مکانیک ساده به مربی مسابقات حرفه ای تبدیل میشود مخاطب را مجذوب خود میسازد. بازیگری که پیش از این در آثاری مثل چیزهای عجیب (Stranger Things) و شب خشونت آمیز (Violent Night) و حتی فیلم های نه چندان خوبی مانند بیوه سیاه (Black Widow) و پسر جهنمی (Hellboy) نقش آفرینی او را دیده ایم، میتوان گفت به این نقش نشسته است. از سوی دیگر بازیگری جایمن هانسو که نقش پدر سختگیر جان را ایفا میکند چنگی به دل نمیزند.
به لحاظ فیلمبرداری، نیل بلومکمپ، کارگردان فیلم (که بیشتر با فیلم منطقه 9 (District 9) شناخته میشود) به خوبی از نحوه فیلمبرداری ژاک ژوفره (فیلمبردار فرانسوی) الهام گرفته و از این جهت به زیبایی های فیلم افزوده است.
از طرفی Gran Turismo اتفاقات تراژدیک قابل توجهی را نیز درون خود جای داده. بطور مثال فیلم از منظر احساسی، ماردنبرو را به سرمنزل مناسبی نمی رساند.در عین حال عناصری برای لذت بردن از فیلم وجود دارد. مانند مسابقه هیجان انگیزی که در دبی برگذار میشود، یا شور و حال لذت بخش پایان ماراتون لو مان. به علاوه فیلم جلوه های بصری جذابی را چه در بخش بازی و چه در بخش مسابقات پیش روی مخاطب میگذارد.در تیتراژ پایانی فیلم تماشای ماردنبرو واقعی همان چیزی است که توقعش را داشتم. همچنین اینکه وی در برخی سکانس ها به عنوان بدلکار نقش خود حضور داشته قابل توجه است.
در انتها اگر بخواهیم Gran Turismo را به یک اتومبیل تشبیه کنیم، خیلی از قسمت های این اتومبیل از جمله ترمز و فرمان آن نیاز به تعمیر دارد. حال اگر شما صرفا به دنبال رسیدن به مقصد هستید و آنچنان اهمیتی به مسیری که طی میکنید نمیدهید، این فیلم برای شما رضایت بخش خواهد بود. اما اگر به دنبال لذت بردن از مسیر هستید، بایستی اتوموبیل متفاوتی را تجربه کنید.
نوشته کریس نایت