فیلم کفن ها

The Shrouds

کفن ها (The Shrouds – 2024): سوگواری در عصر تکنولوژی

درامی دلهره‌آور درباره‌ی اندوه، فناپذیری و مرز مبهم میان حافظه و نظارت دیجیتال

فیلم کفن ها (The Shrouds) ساخته‌ی دیوید کراننبرگ، اثری تکان‌دهنده و شخصی است که در سال ۲۰۲۴ منتشر شد و بازگشتی قدرتمند به دنیای تیره‌ی بدن‌هراسی، روان‌شناسی غم و آینده‌گرایی تکنولوژیک محسوب می‌شود. این فیلم داستان مردی را روایت می‌کند که با طراحی دستگاهی نوآورانه به نام GraveTech، می‌کوشد ارتباط خود را با همسر از‌دست‌رفته‌اش حفظ کند — دستگاهی که امکان مشاهده‌ی تجزیه‌ی جنازه‌ی عزیزان را از طریق اپلیکیشن موبایل فراهم می‌کند. کفن ها (The Shrouds) با فضایی پرتعلیق، نقدهایی فلسفی و عملکردی درخشان از بازیگرانش، یکی از متفاوت‌ترین فیلم‌های سال به‌شمار می‌آید.

خلاصه داستان

کفن ها (The Shrouds) داستان «کارش» (Karsh) را دنبال می‌کند؛ مردی میانسال که پس از مرگ همسرش، فناوری خاصی را طراحی می‌کند که به کاربران اجازه می‌دهد فرآیند تجزیه‌ی بدن عزیزان‌شان را از طریق یک پارچه‌ی متصل به دوربین ببینند. اما پس از حمله به چند گور و نفوذ هکرها به سیستم، زندگی کارش وارد بحران می‌شود و درگیر توطئه‌ای پیچیده و رازآلود می‌گردد.

تحلیل داستان

تم‌ها و نمادگرایی

• اندوه دیجیتال‌شده: فیلم با نمایش عزاداری از دریچه‌ی فناوری، نقدی جدی بر فرهنگ وابستگی به تکنولوژی در مواجهه با فقدان ارائه می‌دهد.

• جسد به‌مثابه هویت: استفاده از دوربین داخل قبر، مرزهای میان جسم، روح و خاطره را به چالش می‌کشد.

• نظارت پس از مرگ: GraveTech نه‌تنها ابزار سوگواری، بلکه شکلی جدید از مراقبت و کنترل پس از مرگ است؛ نوعی پسا‌نظارت دیجیتال.

فنون روایت و تکنیک‌های سینمایی

• دیالوگ‌محوری و فضاسازی مینی‌مالیستی: بیشتر صحنه‌ها بر گفت‌وگو و سکوت‌های سنگین تمرکز دارند و دوربین ثابت و نورهای سرد، حال‌وهوایی سرد و انتزاعی می‌سازند.

• هذیان و حافظه: فیلم بین خاطرات، رؤیاها و واقعیت مرز مشخصی نمی‌گذارد؛ بیننده را در فضایی ذهنی و ناپایدار قرار می‌دهد.

• پایان‌ باز و بی‌نتیجه: مانند بسیاری از آثار کراننبرگ، پاسخ نهایی‌ای وجود ندارد؛ بیشتر تأملی است بر بی‌پایانی رنج و سردرگمی.

دیدگاه منتقدان

• نظرات مثبت:

  • مجله Roger Ebert فیلم را اثری «شخصی، فلسفی و عمیقاً کراننبرگی» توصیف می‌کند که با وجود تم‌های سنگین، به شکل استادانه‌ای پیش می‌رود.

  • The New Yorker آن را «برداشتی مدرن از سوگواری در بستر تکنولوژی» معرفی کرده است.

  • در سایت Rotten Tomatoes امتیاز ۷۵٪ گرفته است و منتقدان آن را جسورانه و تفکربرانگیز توصیف کرده‌اند.

• نظرات منفی یا متوسط:

  • Vulture فیلم را «مملو از ایده اما فاقد انسجام» دانسته و به روایت پراکنده‌ی آن انتقاد کرده است.

  • The Times انگشت انتقاد را به‌سوی پرداخت سطحی روابط و صحنه‌های ضعیف جنسی نشانه گرفته و آن را «زیبا اما سردرگم» خوانده است.

مشخصات فنی فیلم کفن ها

• کارگردان و نویسنده: دیوید کراننبرگ (الهام‌گرفته از تجربه‌ی واقعی مرگ همسرش، کارولین)

• تهیه‌کنندگان: سعید بن سعید، مارتین کاتز، آنتونی واکارلو

• فیلم‌برداری: داگلاس کوچ – فیلم‌برداری دیجیتال با دوربین Arri Alexa در تورنتو

• تدوین: کریستوفر دونالدسون

• موسیقی متن: هاوارد شور

• بازیگران:

  • ونسان کسل در نقش کارش

  • دایان کروگر در نقش بکا و تری (خواهر همسر)

  • گای پیرس در نقش موری

  • سندرین هولت در نقش سو-مین

اکران و جوایز:

• نخستین نمایش جهانی در جشنواره کن ۲۰۲۴ – بخش مسابقه

• اکران رسمی در کانادا (آوریل ۲۰۲۵)، فرانسه (۳۰ آوریل ۲۰۲۵)، ایالات متحده (اکران محدود)

• انتخاب‌شده در لیست ده فیلم برتر کانادا در جشنواره فیلم تورنتو (TIFF)

• رتبه ۳۹ در فهرست “۱۰۰ فیلم برتر دهه ۲۰۲۰” از نگاه IndieWire

حقایق جالب درباره فیلم 

• ابتدا قرار بود پروژه به‌صورت سریالی برای نتفلیکس تولید شود اما بعد از نگارش دو قسمت، پروژه لغو شد.

• دایان کروگر در سال ۲۰۲۳ جایگزین لئا سیدو شد که به دلیل تداخل کاری از پروژه کناره‌گیری کرده بود.

• فیلم به‌طور کامل در تورنتو فیلم‌برداری شده و تدوین آن با نرم‌افزار DaVinci Resolve انجام شده است.

• شخصیت کارش تا حدی بر اساس خود کارگردان نوشته شده است؛ تجربه‌ی شخصی کراننبرگ از فقدان، در شخصیت کارش بازتاب یافته است.

جمع‌بندی 

کفن ها (The Shrouds) فیلمی جسورانه و غیرمعمول است که مرزهای میان حیات و فنا، عشق و وسواس، حافظه و فناوری را در هم می‌ریزد. اگرچه پایان‌بندی باز و روایت کُند ممکن است برای برخی مخاطبان آزاردهنده باشد، اما برای علاقه‌مندان به سینمای متفکرانه و فلسفی، تجربه‌ای تأمل‌برانگیز و ماندگار خواهد بود. این فیلم نه‌فقط یک تریلر تکنولوژیک، بلکه نامه‌ای سوگوارانه به عشق از‌دست‌رفته است.